|
|
|
مگذار كه ياد ما را طعم تلخ اين حقيقت ببرد...این حقیقت است که از دل برود هرآنکه از دیده برفت...
|
تا که بوديم نبوديم کسي... کشت ما را غم بي همنفسي... حال برفتيم و همه يار شدند... خفته ايم و همه بيدار شدند... قدر آئينه بدانيد چه هست... نه در آن وقت که افتاد و شکست...
+ نوشته شده در شنبه ششم بهمن 1386ساعت 13:9 توسط سایه |